கிறுக்கல்கள்...,

                  சென்னை திரைப்பட விழாவில் நான் பார்த்த படங்களுள் சிறந்த எட்டு படங்களை பட்டியலிட போன பதிவில் தொடங்கி இந்த பதிவில் முடிக்கிறேன். சென்ற பதிவில் நான்கு படங்களை அறிமுகப்படுத்தி விட்டதால் மிச்சமிருக்கும் நான்கு படங்களை சிறந்த நான்கு படங்களாகவும் கொள்ளலாம்.

சென்ற பதிவை படிக்க இங்கே கிளிக்கவும்..,

4. Departures:

             மரணத்தை சூழ்ந்திருக்கும் மர்மமே அதன் மீதான பெரும் பயத்தை ஏற்படுத்துகிறது. அந்த பயமே மரணத்தை சார்ந்து இருப்பவர்கள் மீதான அசூசையும் வெறுப்பையும் இயல்பாகவே உருவாக்கி விடுகிறது. அப்படி மரணத்தை சார்ந்த ஒரு வேலையை தேர்ந்தெடுக்கும் ஒரு இசை கலைஞன் மீதான வெறுப்பும் அசூசையும் அன்பாக மாறும் அற்புதம் தான் "Departures". செல்லோ (பெரிய வயலின்) கலைஞனான நாயகனின் இசை குழு கலைக்கப்படுகிறது. பொருளாதார நெருக்கடியின் காரணமாக இறந்தவர்களுக்கு மேக்கப் செய்யும் நிறுவனம் ஒன்றில் வேண்டா வெறுப்புடன் வேலைக்கு சேர்கிறான். இறந்த வீடுகளில் கிடைக்கும் அனுபவங்களின் மூலம் அந்த வேலையை வெறுத்த அவனும் மற்றவர்களும் அந்த வேலை மூலம் கிடைக்கும் ஆத்ம திருப்தியை உணர்வது தான் கதை.


       மொத்த படமுமே மரணத்தை சுற்றியே நடக்கிறது ஆனாலும் நம் கண்ணுக்கு க்ளிசெரின் ஊற்ற முயற்சிக்காமல் ஒரு உன்னதமான அனுபவத்தை கொடுக்க முயற்சித்து அதில் வெற்றியும் பெற்று இருக்கிறார்கள். தெளிவான தேவையற்ற காட்சிகளற்ற திரைக்கதை, அற்புதமான இசை, பலமான உரையாடல்கள் எனக் குறிப்பிட்டு சொல்லும் அளவு குறைகள் ஏதும் இல்லாத அற்புதமான படம். இந்த படம் 2008-ம் ஆண்டிற்க்கான சிறந்த வெளிநாட்டு படத்திற்க்கான ஆஸ்கர் விருதை பெற்றது.

3. Final Cut - Ladies and Gentlemen :

              முதலில் இது ஒரு திரைப்படம் அல்ல, 450-க்கும் மேற்ப்பட்ட திரைப்படங்களின் காட்சி துணுக்குகளின் தொகுப்பு. என்ன தான் எண்ணற்ற திரைப்படங்களின் கதம்ப மாலை என்றாலும் அவற்றின் துணையோடு ஒரு சின்ன கதையையும் சொல்லி இது வரை இருந்த கதை சொல்லும் பாணியை எல்லாம் அனாயசயமாக தாண்டி இருக்கிறார்கள். பஸ்டர் கீடன் தொடங்கி ராம் சரண் தேஜா வரை, Birth of the Nation தொடங்கி ஓம் ஷாந்தி ஓம் வரை, 2001 தொடங்கி அவதார், Pulp Fiction தொடங்கி Paprika வரை உலகின் அத்தனை கிளாசிக்கிலும் அத்தனை முக்கியமான படங்களையும் தொட்டு செல்கிறது.


              நமக்கு ரொம்ப பிடித்த படத்தின் ஒரு காட்சி எதோ ஒரு படத்தில் வந்தாலே உற்சாகமாய் இருக்குமல்லவா இந்த படத்தில் உங்களுக்கு பிடித்த அனைத்து படங்களில் இருந்தும் ஒரு துணுக்கு வந்து விடுவதால் மனதிற்க்குள் ஒரு மாதிரி இதமான உணர்வு ஏற்படுகிறது. படம் மட்டுமல்ல படம் முடிந்த பின்னர் அனைத்து படங்களின் பெயரையும் காட்சிகளின் வரிசையிலையே போடுகின்றனர் பெரும்பாலனவர்கள் அனைத்தையும் நின்று பார்த்துவிட்டு சென்றனர். திரைப்பட காதலர்கள் அனைவரும் நிச்சயம் தவறாமல் பார்க்க வேண்டிய திரைப்படம்.

2. Holy Motors:

                பார்ப்பவர்களின் கண்களுக்கும் மூளைக்கும் இடையில் கண்ணாமூச்சு விளையாடும் வித்தியாசமான சர்ரியலிஸ திரைப்படம். ஒரு நடிகனுக்கு ஒரு நாளில் ஒன்பது இடங்களில் நடிப்பதற்க்கான பட்டியல் ஒன்று தரப்படுகிறது. நடிப்பென்றால் நாடகத்திலோ திரைப்படத்திலோ அல்ல நிஜ வாழ்க்கையில் அதாவது கூடு விட்டு கூடு பாய்வது போல் ஒரு வாழ்க்கையில் இருந்து இன்னொரு வாழ்க்கைக்கு செல்ல வேண்டும். எது நிஜ வாழ்க்கை ?? எது நடிப்பு என்றெல்லாம் பிரிக்க முடியாத படி அங்காங்கே சில வட்டங்களின் முனைகளை இணைத்து சென்று இருக்கிறார்கள்.


                அரசியல்வாதி, பிச்சைகாரன், சினிமாவில் மோஷன் கேப்சர் ஆர்டிஸ்ட், பைத்தியம், கொலை செய்பவன், கொலை செய்யப்படுபவன், இசை கலைஞர், சாக காத்திருக்கும் கிழவர், குடும்ப தலைவர் என ஏகப்பட்ட கதாப்பாத்திரங்களை எந்த பிழையும் செய்து இருக்கிறார் நாயகன் Denis Lavant. எந்த தர்க்கத்துக்குள்ளும் அடங்காத கதையாக இருந்தாலும் படம் ஓடும் 100 நிமிடங்களும் தலையை திருப்பாமல் பார்க்க வைக்கின்றனர். படத்தில் ரொம்ப பிடிச்ச இன்னொரு விஷயம் இசை அதிலும் குறிப்பாக அந்த தீம் மியூசிக். நல்ல சவுண்ட் சிஸ்டம்ல கேட்டு பாருங்க இரத்ததில் ஏதோ ஒரு திரவம் கலந்து இருக்கையில் இருந்து சில மில்லி மீட்டர்கள் மேலே செல்வதை உணர்வீர்கள்.

           இந்த படங்கள் தவிர உங்கள் அனைவருக்கும் நன்கு பரிட்சியமான இரண்டு மிக மிக முக்கியமான படங்களை பார்த்தேன் ஒன்று சத்யஜித் ரேவின் "பதேர் பாஞ்சலி"   மற்றொன்று தியாகராஜன் குமாரராஜாவின் "ஆரண்ய காண்டம்". இரண்டு படங்களை பற்றியும் நான் சொல்லி உங்களுக்கு தெரிய வேண்டியதில்லை இருந்தாலும் ஆரண்ய காண்டம் திரையிடப்பட்ட சூழல் குறித்து சொல்ல விரும்புகிறேன்.

           முதலில் புதன்கிழமை மதியம் 12 மணிக்கு ராணி சீதை ஹாலில் திரையிடுவதாக அறிவிக்கப்பட்டிருந்தது. 300 - 400 இருக்கைகள் கொண்ட ராணி சீதை ஹால் வாசலில் கிட்ட தட்ட 1000 பேர் நின்றனர் எப்படியோ அடித்து பிடித்து உட்கார்ந்தால் படச்சுருள் வராததால் திரையிடல் இல்லை என அறிவித்தனர். பின்னர் 8 மணிக்கு சின்ன அரங்கான Woodlands Symphony-ல் திரையிடப்படுவதாய் அறிவிக்கப்பட்டு பின்னர் கூட்டம் காரணமாக 1400 இருக்கைகள் கொண்ட Woodlands அரங்கில் திரையிடப்பட்டது. அரங்கு நிறைய கூட்டத்தோடு ஒவ்வொரு வசனத்திற்க்கும் ஒவ்வொரு தீம் இசைக்கும் கைதட்டலால் விருது கொடுத்து கொண்டிருந்தனர்.  தமிழ் சினிமா பற்றி தெரியாத யாரிடமாவது இந்த படம் மிகப்பெரிய தோல்வி அடைந்த படம் என்று சூடம் அணைத்து சொன்னால் கூட நம்பி இருக்க மாட்டார்கள். சில அலைச்சல்கள் சில ஏமாற்றங்கள் இருந்தாலும் மொத்தமாக ஒரு நல்ல அனுபவத்துடன் திரைப்பட விழா இனிதாய் நிறைவடைந்தது.

     

             13-ம் தேதி தொடங்கி எட்டு நாட்களாக நடைப்பெற்று வந்த சர்வதேச திரைப்பட விழா நேற்றுடன் நிறைவடைந்தது. எல்லா நாட்களும் செல்ல முடியவில்லை என்றாலும் அப்படி இப்படி என 21 படங்கள் பார்த்தாகி விட்டது.  எதிர்ப்பார்த்திருந்த படங்களுள் பார்த்த வரையில் எல்லாம் திருப்தியாக இருந்தது எதிர்ப்பார்க்காத சில படங்கள் ஆச்சர்யப்படுத்தியது மற்ற படங்கள் மொக்கை போடும் பணியை சிரத்தையுடன் செய்து முடித்தன.

            எதிர்ப்பார்த்திருந்த படங்களுள் பாதுகாப்பு காரணங்களுக்காக  "Rust and Bone", ஆரண்ய காண்டத்திற்க்காக "Once Upon a Time in Anatolia", காரணம் எதுவும் சொல்லாமல் "Antiviral", "Not One Less" ஆகிய படங்கள் திரையிடப்படவில்லை. பார்த்த படங்களுள் சிறந்த படங்களாக நான் கருதும் எட்டு படங்களை பற்றிய சிறு குறிப்பு உங்களுக்காக :)


8. In Another Country:

           ஹோட்டலில் அம்மாவுடன் தங்கி இருக்கும் பெண் கொரியாவுக்கு வரும் மூன்று ஃப்ரஞ்ச் பெண்களை பற்றிய கதை ஒன்றை எழுத தொடங்குகிறார்.  மூன்று கதையிலும் அதே நடிகர்கள் அந்த பெண்ணை தவிர அனைவருக்கும் அதே கதாப்பாத்திரங்கள் சொல்லப்போனால் அந்த பெண்ணுக்கு கூட ஒரே பெயர் தான் ஆனால்  ஃப்ரஞ்ச் இயக்குநர், கணவனுக்கு தெரியாமல் காதலனை பார்க்க வரும் பெண், விவாகரத்தான மனைவி என அவருக்கு மட்டும் வெவ்வேறு கதாப்பாத்திரகள்.



      ஒரே மாதிரியான உரையாடல் அல்லது காட்சிகள் அதே கதாப்பாத்திரங்களுக்குக்கோ அல்லது வேறு கதாப்பாத்திரங்களுக்கோ இடையில் வருவது ரசிக்கும் படி இருக்கிறது. சில சமயங்களில் முதல் கதைகள் விட்டு சென்ற எதோ ஒரு மிச்சத்தை அடுத்த கதைகள் தொடர்வது அல்லது அதற்கு முன்னதாக வந்திருப்பது போல் சில பொருட்களை காட்டுவது சில சமயங்களில் இரண்டும் என சுவாரசியத்திற்க்கு குறைவில்லை. அந்த ஃப்ரஞ்ச் பெண்ணாக நடித்திருப்பவர் பிரபல ஃப்ரஞ்ச் நடிகை Isabelle Huppert பியானோ டீச்சர் ஞாபகம் இருக்குல்ல. படத்தை மொத்தமாக பார்க்கும் போது இன்னும் கொஞ்சம் சுவாரசியமாக எடுத்திருக்கலாமோ என்ற எண்ணம் வராமலில்லை என்றாலும் படம் முடிந்தும் படம் பற்றியே நம்மை யோசிக்க வைப்பது தான் அதன் வெற்றி.

7. Pieta:
 
         இருக்கைகள் யாவும் நிறைந்து, நடைப்பாதைகள் யாவும் நிறைந்து,  கதவை கூட சாத்த விடாமல் நின்று கொண்டிருக்கும் கூட்டதிற்க்காக வணிக அம்சங்கள் ஏதுமற்ற கலைப்படம் ஒன்று சென்னையில் திரையிடப்பட்டதென்றால் நம்புவீர்களா ? நம்பாவிட்டாலும் Pieta விற்கு அது தான் நடந்தது கிம்-கி-டுக்கிற்க்கு நம்ம ஊரில் இருக்கும் செல்வாக்கு அப்படி. கொடூரமான முறையில் கடன் வசூலிக்கும் ஒருவனின் வாழ்க்கையில் அம்மா என்று சொல்லி கொண்டு வரும் பெண்ணினால் வரும் மாற்றங்கள் தான் கதை.

       கடன் தாராதவர்களை கை அல்லது கால்களை உடைத்து முடமாக்கும் கொடூரமான காட்சிகளுடன் தொடங்குகிறது படம். நாயகனுடைய அம்மா வந்த பிறகு கொஞ்சம் நல்லவராக மாறி பாசத்துக்கு அடிமையாகும் காட்சிகள் எல்லாம் கிம்-கி-டுக்கை எந்த பிக்காலி பயலோ தமிழ் படம் நிறைய பாக்க வைச்சுட்டானோன்னு நினைக்க வைக்குது அவ்வளவு க்ளேஷேவான காட்சிகள். வந்த பெண் அம்மா தானான்னு கண்டுபிடிக்க வைக்கிற டெஸ்ட்லாம் கொடூரம். இதை கிம்மின் சிறந்த படமென்றெல்லாம் சொல்ல முடியாது என்றாலும் சில காட்சிகளில் மனசை தொடுகிறார் குறிப்பாய் அந்த கடைசி சில நிமிடங்கள். உங்களுக்கு அவரை பிடிக்குமெனில் கண்டிப்பாக இதுவும் பிடிக்கும் இல்லையெனில் மதில் மேல் பூனை தான்.

6. Everybody in Our Family:

                 ஒரு பட்டன் ஸைஸ் கதை வைத்துக்கொண்டு சும்மா பின்னி எடுத்திருக்கும் ரோமனிய திரைப்படம் தான் Everybody in our family. விவாகரத்தான தன் மனைவியிடம் வாழும் தன் ஐந்து வயது மகளை கடற்கரைக்கு கூட்டி செல்வதற்க்காக காலையில் சாதரணமாக  கிளம்பும் மாரியோஸ் எவ்வளவு மாற்றமடைகிறார் என்பது தான் கதை. அப்பாவிடம் கார் வாங்க செல்லும் போது வாக்குவாதம் அதிகமாகி சண்டை வருகிறது. முன்னாள் மனைவியின் வீட்டிற்க்கு அவர் இல்லாத போது செல்கிறார் அங்கே இருக்கும் முன்னாள் மனைவியின் இன்னாள் காதலர் குழந்தையை அழைத்து செல்ல அனுமதி மறுக்கிறார் அவரிடமும் சண்டை போடுகிறார். அப்போது அங்கே வரும் அவர் மனைவி போலிஸுக்கு ஃபோன் செய்ய பெரிதாகிறது சண்டை.  அவ்வளவு தான் படமே ஆனால் அட்டகாசமாய் இருக்கிறது.


                  நாகரிகத்தின் போர்வையில் நம்முள் மறைந்திருக்கும் மிருகம் வெளிவருதற்க்கு அதிக நேரம் பிடிக்காது என்பதை உணர்த்தும் படம். இதை படிச்சதும் எதோ ஹாரர் படம்ன்னு நினைச்சுடாதிங்க கண்ணுல தண்ணி வரும் அளவுக்கு சிரிக்க வைக்கிற காமெடி படம். ஆனா என்ன தான் சிரிச்சாலும் கொஞ்ச நேரத்துக்கு அப்புறம் இதுக்கு போய் சிரிச்சோமான்னு உங்களையே ஃபீல் பண்ண வைக்கும் ரகம் அதான் இந்த Dark Comedy-ன்னு சொல்லுவாங்களே அதான். பெரும்பாலான காட்சிகள் ஒரு வீட்டுக்குள்ளயே எடுத்து இருந்தாலும் ஒரு நாடகதன்மை இல்லாம படு இயல்பா படம் இருக்கு அதற்கு முக்கிய காரணம் கேமரா நாயகன் கூடவே ட்ராவல் ஆகுது. அடுத்த காரணம் நடிப்பு முக்கியமாக ஹீரோ மற்றும் அந்த குழந்தை ரொம்ப க்ளேஷேவா சொல்லனும்ன்னா அவங்க முன்னால கேமரா இருக்கிறா மாதியே இல்ல அதுலையும் அந்த குழந்தை சான்ஸே இல்ல. நண்பர்கள் யாரும் தவறவே விடக்கூடாத படம்.
                


5.Kuma:

       படத்தின் தொடக்கத்தில் துருக்கிய கிராமம் ஒன்றில் ஆயிஷாவுக்கும் ஹசனுக்கும் திருமணம் நடக்கிறது. திருமணம் முடிந்து புகுந்த வீட்டிற்க்கு செல்வதற்க்காக வியன்னா நோக்கி புறப்படுகிறாள். வியன்னா வந்ததும் நடந்தது ஒரு பொம்மை திருமணம் என்பது நமக்கு தெரிகிறது உண்மையில் அயிஷாவுக்கு ஹசனுடன் நடந்த திருமணம் ஊருக்காக செய்யப்பட்டது ஆனால் அவள் வாழப்போவது ஹசனின் தந்தை முஸ்தஃபாவுக்கும் இரண்டாம் மனைவியாக இப்படி ஒரு அதிர்ச்சியான தொடக்கத்துடன் துவங்குகிறது படம்.


         ஒரு கட்டத்தில் முஸ்தஃபா இரந்து விட குடும்ப பாரம் ஆயிஷா மேல் விழுகிறது. குடும்பத்தை தாங்கும் காதலுக்கு ஏங்கும் இளம்தாய் ஆயிஷாவின் கதை தான் படம். Kuma என்றால் இரண்டாம் மனைவி என்று அர்த்தமாம். மெதுவாக நகரும் குழப்பமான திரைக்கதையில் சின்ன சின்ன ட்விஸ்ட்கள், சில சுவாரசியங்கள், கொஞ்சம் அழகியல் என நம்மை சோர்வடைய வைக்காமல் கடைசி வரை அழைத்து செல்கின்றனர். அப்புறம் ஒரு முக்கியமான விஷயம் அந்த ஆயிஷாவா நடிச்சு இருக்கிற பொண்ணு செம அழகு :). இந்த படத்தை குடும்ப அமைப்புனால் பெண்களுக்கு எற்படும் பிரச்சனைகளை பற்றியதாகவும் எடுத்து கொள்ளலாம் அல்லது விட்டு கொடுத்து வாழ்ந்த குடும்பத்தின் கதையாகவும் கொள்ளலாம் எப்படி எடுத்து கொண்டாலும் பரவாயில்லை தவறாமல் படத்தை பாருங்கள்.

                                                                                                                       (தொடரும்..,)

                    வருகின்ற 13-ம் தேதி தொடங்கி 20-ம் தேதி வரை எட்டு நாட்கள் சென்னையில் 10-வது சர்வதேச திரைப்பட விழா நடைபெறுவது அனைவருக்கும் தெரிந்து இருக்கும். 57 நாடுகளை சேர்ந்த 175 படங்கள் திரையிடப்பட இருக்கிறது என்றாலும் எவ்வளவு முயன்றாலும் இதில் பாதி படத்தை கூட பார்க்கமுடியாது அதிகபட்சம் ஒரு நாளைக்கு 5 படம் வீதமாக 40 படங்கள் பார்க்கலாம் அதுவும் எட்டு நாட்களும் விடுப்பு எடுத்தால் மட்டுமே சாத்தியம்.


                சென்ற வருடம் தான் முதல்முறையாக பெரும் எதிர்ப்பார்ப்புடன் முதல்முறையாக திரைப்பட விழாவுக்கு சென்றேன் எதிர்ப்பார்ப்புகள் பூர்த்தியானதா என்றால் இல்லை என்பதே பதிலாகும். நான் பார்த்த படங்களுள் பாதி படங்கள் வெகு சுமாரான அல்லது மொக்கை படங்கள். வூட்லண்ட்ஸ் தியேட்டரில் தான் பெரும்பாலான படங்களை பார்த்தேன் அங்கே பகலில் படம் பார்க்கும் போது நிறைய இடைஞ்சல்கள் இருந்தது. சராசரியாக 5 நிமிடத்திற்க்கு ஒரு முறை கதவு திறக்கப்பட்டு கொண்டே இருந்தது யாராவது வந்து கொண்டோ போய் கொண்டோ இருந்தார்கள் மாலை மற்றும் இரவு காட்சிகளில் இந்த பிரச்சனைகள் அவ்வளவாக இல்லை. சத்யம்,ஐநாக்ஸ் போன்ற திரையரங்குகளில் இந்த பிரச்சனைகள் இல்லை என்றாலும் அங்கு சீட் கிடைப்பது குதிரை கொம்பாகவே இருக்கும். இவ்வளவு இருந்தாலும் ரொம்ப பிடித்த திரைப்படமொன்றை பெரிய திரையில் காணும் போது கிடைக்கிற அனுபவத்திற்க்காவே கலந்து கொள்ள வேண்டும். சென்ற வருடம் A Separation திரைப்படத்தை விழாவில் பார்த்த போது ஏற்பட்ட உணர்வுகள் இன்னமும் நினைவிருக்கிறது அப்படி ஒரு அனுபவத்தை எதிர்ப்பார்த்தே இவ்வருடமும் செல்கிறேன். சென்ற வருடத்தை விட இந்த வருட திரைப்பட பட்டியலில் பெயர் தெரிந்த பார்க்க விரும்பிய படங்களின் எண்ணிக்கை அதிகமாகவே இருக்கிறது அந்த படங்களுள் முக்கியமான படங்கள் சிலவற்றை பற்றிய சின்ன அறிமுகம்..,

Amour :

          தற்கால இயக்குநர்களுள் மிக முக்கியமானவரான Micheal Hanke-ன் சமீபத்திய திரைப்படம். உலகின் மிக பிரபலமான திரைப்பட விழாவான கேன்ஸ் திரைப்பட விழாவில் திரையிடப்பட்டு அங்கு சிறந்த திரைப்படத்திற்க்கான தங்கப்பனை விருதையும் பெற்று இருக்கிறது. இதுவே இந்த படத்தை பெரும்பாலன ரசிகர்கள் பெரிதும் எதிர்ப்பார்க்கும் படமாக மாற்றி இருக்கிறது.  Micheal Hanke-ன் முந்தைய படமான The White Ribbon படமும் தங்கப்பனை விருது பெற்றது நண்பர்களுக்கு நினைவிருக்கலாம்.

Pieta :

           தமிழ் இணைய உலகில் மிக பிரபலான இயக்குநரான கிந்கி-டுக்கின் சமீபத்திய திரைப்படம். உலகம் முழுதும் நிறைய ரசிகர்கள் இருந்தாலும் பெரிய அளவில் அங்கிகாரம் எதுவும் கிடைக்காததால் பெரும்பாலும் சர்ச்சைகுரிய இயக்குநராய் மட்டுமே அடையாளப் படுத்தபட்டார். இப்போது முக்கியமான திரைப்பட விழாவான வெனிஸில் சிறந்த படத்துக்கான விருதை பெற்றதின் மூலம் மிக பெரிய அங்கிகாரத்தை பெற்றுள்ளார். இந்த விழாவில் நிறைய ரசிகர்கள் எதிர்ப்பார்ப்பதர்க்கான காரணம் இந்த விருதல்ல அவரின் பெயர் மட்டுமே.



Not One Less :
               
           சீனாவின் அழகியலையும் கலாச்சார பின்னணியையும் கலந்து அற்புதமான படங்களை எடுக்கும் Zhang Yimou  1999-ல் எடுத்த படம். சீன அரசு 90-களில் கல்வியை கட்டாயமாகி மிக தீவிரமாக அமல் படுத்தியது ஆனாலும் கிராமப்புற பள்ளிகள் ஒற்றை ஆசிரியரை வைத்து கொண்டு மாண்வர்களின் எண்ணிக்கை குறையாமல் இருப்பது பெரும் சவாலாக இருக்கிறது. இத்தகைய சூழ்நிலையில் ஒரு மாதக்காலம் பயிற்சி ஆசியராய் வரும் 13 வயது பெண்ணின் கதை தான் படம். பார்ப்பவர்களின் ஆன்மாவை தொடும் அற்புதமான படம். இந்த படத்தை பார்க்காத நண்பர்கள் அனைவரும் தவறாமல் பார்க்க வேண்டிய படம்.

Holy Motors :

           ஒரு பத்து நாளைக்கு முன்பு வரை இப்படி ஒரு படம் வந்து இருப்பதே தெரியாது. பிரபலமான ஃப்ரஞ்ச் சினிமா பத்திரிக்கையான Cahiers Du Cinema இந்த படத்தை இந்த வருடத்தின் சிறந்த படமாக தேர்ந்தெடுத்ததும் ஒரு மாதிரி ஆர்வம் தொற்றிக்கொண்டது. த்ருபோ, கோதார் போன்ற ஃப்ரஞ்ச் புதிய அலையின் ஆளுமைகள் எல்லாம் இந்த பத்திரிக்கையில் தான் ஆரம்ப காலத்தில் விமர்சனம் எழுதி கொண்டிருந்தார்கள். படத்தின் டிரைலரை  படித்ததும் கண்டிப்பாக பார்க்க வேண்டும் என்று முடிவு பண்ணிட்டேன். திரைப்பட விழாவில் தவறாமல் பாக்கனும் மிஸ் பண்ணுனா டவுன்லோடு தான் :).

Pather Panchali :

             இந்திய சினிமாவின் நூற்றாண்டு கொண்டாட்டத்தில் பங்கெடுக்கும் விதமாக இந்த விழாவிலும் சில முக்கியமான இந்திய படங்கள் திரையிடப்பட இருக்கிறது அதிலும் முக்கியமாக இந்தியாவின் ஆக சிறந்த படங்களுள் ஒன்றாக கருதப்படும் பதேர் பாஞ்சலி திரையிட இருப்பது மகிழ்ச்சியான செய்தியாகும். ஏற்கனவே பார்த்து இருந்தாலும் திரையரங்கில் பார்க்க விருப்பமாக இருக்கிறது அதுவும் விடுமுறையன்று திரையிட இருப்பதால் கண்டிப்பாக பார்த்து விடுவேன் என்றே நினைக்கிறேன். மலையாள சினிமாவின் மிகப்பெரிய ஆளுமையான ஜி.அரவிந்தனின் “வசுந்தரா”-வும் திரையிட இருக்கிறார்கள்.
       
Like Someone in Love:

             பிரபலமான ஈரானிய இயக்குநர்  Abbas Kiarostami இயக்கி இருக்கும் ஜப்பானிய மொழி திரைப்படம். பெரிய அளவில் நல்ல விமர்சனங்களையோ பெரிய விருதுகளையோ வாங்கவில்லை என்றாலும்  Abbas Kiarostami-ன் பெயருக்காகவே பார்க்க வேண்டும் என்று தோன்றுகிறது.

              இவற்றுடன்  Melancholia ( இயக்கம் : Lars von Trier), Cosmopolis ( இயக்கம் :David Cronenberg ), Zorba the Greek, Departures  ( 2009 சிறந்த வெளிநாட்டு படத்துக்கான ஆஸ்கர் விருது), Antiviral, Beasts of the Southern Wild , Once Upon a Time in Anatolia  ஆகிய படங்களையும் தவறவிடாமல் பார்த்து விட விருப்பம். நண்பர்களுக்கும் தங்கள் அட்டவணையில் இந்த படங்களை சேர்த்து கொள்ளுமாறு பரிந்துரை செய்கிறேன்.  இந்த பட்டியலில் உள்ள பெரும்பாலான படங்கள் தற்போது வெளியிடப்பட்டுள்ள முதல் நான்கு நாட்களுக்கான அட்டவணையில் இடம் பெறவில்லை ஆகையால் முக்கியமான படங்கள் யாவும் கடைசி நான்கு நாட்களில் தான் திரையிடுவார்கள்  என நினைக்கிறேன் அதனால் இரண்டு அல்லது மூன்று நாள் மட்டுமே விடுப்பு எடுக்க முடிந்தவர்கள்  அடுத்த வாரத்தில் விடுப்பு எடுத்தால் நிறைய நல்ல படங்கள் பார்க்கலாம் :).

பின் இணைப்புகள்:

•  விழாவில் திரையிட இருக்கும் மொத்த படங்களின் பட்டியலுக்கு இங்கே க்ளிக்கவும்.


• முதல் நான்கு நாட்களுக்கான பட்டியலை இங்கே க்ளிக்கி பார்க்கலாம். 


•  பெங்களூர் உலக திரைப்பட விழாவில் திரையிட இருக்கும் படங்களின் பட்டியலை காண நேர்ந்தது. சென்னை விழாவை விட ஏகப்பட்ட நல்ல படங்கள், பிரபலமான படங்கள் என்று அசத்துகின்றனர். இங்கே க்ளிக்கி அந்த பட்டியலை பார்த்து கொஞ்சமாய் பொறாமைப்பட்டு கொள்ளுங்கள்.

          குழந்தைகள் மற்றும் குழந்தை பருவம் குறித்தான திரைப்படங்கள் பெரும்பாலும் அவர்கள் குறித்தான  பெரியவர்களின் பகற்கனவுகளாக தான் இருக்கிறது. குழந்தைகளை அதிக பிரசங்கிகளாக, காதலுக்கு புத்தி சொல்பவர்களாக அல்லது தூது செல்பவர்களாக, தேசிய கீதத்திற்க்கு எழுந்து நிற்ப்பவர்களாக, எதிர்ப்பாலினம் மேலான ஈர்ப்போ சந்தேகமோ இல்லாதவர்களாக என நமக்கு என்னவெல்லாம் பிடிக்குமோ நாம் என்னவெல்லாம் எதிர்ப்பார்க்கிறோமோ அதெல்லாம் எடுத்து குழந்தைகள் படம் என்கிறோம். குழந்தைகள் இதை தான் செய்வார்கள் என சௌகரியமாக முடிவெடுத்து கொள்கிறோம் ஆனால் அவர்கள் அப்படி தான் இருக்கிறார்களா என்ன அதுமட்டுமில்லாமல் குழந்தைதனம் என்று நீங்கள் நினைக்கும் அவர்களுக்கு சீரியஸான விஷயம் என்பதயும் யாரும் நினைப்பதில்லை. குழந்தைகளுக்கென ஒரு உலகம் இருக்கிறது இத்தனை ஆண்டு ஓட்டத்தில் நாம் மறந்துவிட்ட உலகம் அவர்களால் மட்டுமே உணர்ந்து கொள்ள கூடிய அவர்களால் மட்டுமே சிருஷ்டிக்க கூடிய அற்புத உலகம். எந்த கோட்பாடுகளும் தர்க்கங்களும் இல்லாமல்  அவர்கள் சொல்லும் கதைகள் மட்டுமே அவ்வுலகங்களின் சாளரங்களை நமக்கு திறக்கின்றன. அத்தகைய கதைகளை அந்த குழந்தைகளே சொல்வது போல் படமெடுப்பது சாத்தியமென்று இதற்க்கு முன்னால் நினைத்ததேயில்லை இந்த படத்தை பார்க்கும் வரை. பிரபல இயக்குநர் Wes Anderson இயக்கத்தில் வெளியான சமீபத்திய படமான "Moonrise Kingdom" குறித்து தான் சொல்லிகொண்டிருக்கிறேன்.

           1965-ம் ஆண்டு நியூ இங்லாந்தின் ஒரு பகுதியாக சொல்லப்படும் New Penzance தீவு ஒரு சூறாவளிக்காக காத்திருக்கிறது. 12 வயதான சாம் அவன் இருக்கும் சாரணர் இயக்கத்தில் இருந்து "ராஜினாமா" கடிதம் எழுதிவைத்து விட்டு தப்பித்து  போகிறான். அதே நேரத்தில் அந்த தீவில் வாழும் வழக்கறிஞரின் மகளான சூசியும் மிகப்பெரிய புத்தக பெட்டியுடன் தப்பித்து போகிறாள். போலிஸ் விசாரணையில் சாம் ஒரு அனாதை என்ற விஷயம் மறைக்கப்பட்டு சாரணர் இயக்கத்தில் சேர்த்திருப்பது தெரிய வருகிறது. சாமும் சூசியும் சந்தித்து கொள்கின்றனர் அவர்கள் இருவருக்கும் இருக்கும் நட்பும் இருவரும் சேர்ந்தே திட்டம் போட்டு ஓடி வந்திருப்பதும் நமக்கு ஃப்ளாஷ்பேக்கில் தெரிகிறது. இருவரும் மூன்ரைஸ் கிங்டம் என்று அவர்கள் பெயர் வைத்த மலைகுகை ஒன்றில் சேர்ந்து வாழ முடிவெடுத்து காட்டுக்குள் பயணப்படுகின்றனர். போலீஸ் கேப்டன் ஷார்ப் (ப்ரூஸ் வில்லிஸ்) மற்றும் ஸ்கவுட் மாஸ்டர் (எட்வர்ட் நார்டன்) இருவரும் அளுக்கொரு புறம் தேட தொடங்குகின்றனர். அதன் பின்னால் நடக்கும் கூத்துக்களை எல்லாம் நீங்களே பார்த்து என்ஸாய் பண்ணுங்க..,

        படத்தின கதையை படிக்கும் போது பால்யத்தின்  வாயிலில் இருக்கும் மாணவர்களின் அகம் சார்ந்த பிரச்சனைகளை கூறும் படு சீரியஸான படமென்று நினைத்தால் நீங்க நவம்பர் ஃபூல் தான் :). படம் முழுவதும் குழந்தை தனம் நிரம்பி இருக்கிறது வெஸ் ஆண்டர்சன்னின் மேல் 12 வயது ஆவி பிடித்து கொண்டதோ என சந்தேகப்படும் அளவுக்கு படத்தின் எந்த முனையிலும் பெரிய மனுஷத்தனமே இல்லை. 12 வயது குழந்தைகள் கத்தியால் குத்தி கொள்வதையும் , உதட்டில் முத்தமிட்டு கொள்வதையும், திருமணம் செய்து கொள்வதையும் கூட மெல்லிய புன்னகையோடு ரசிக்க முடியுமளவுக்கு எடுத்திருக்கிறார். அந்த காட்சிகள் மட்டுமல்ல படத்தின் பெரும்பாலான காட்சிகளை ஒரு புன்னகை இல்லாமல் கடக்க முடியாது.

 
     படம் முழுவதும் மஞ்சள் நிறம் ஒரு கதாப்பாத்திரம் போலவே வருகிறது. அதுவும் அவர்கள் ஓடிப்போகும் காடு ஏதோ ஒரு கனவு பிரதேசம் போலவே இருக்கிறது. பிடித்த பெண்ணுடன் பிடித்த நிறங்கொண்ட பிரதேசத்தில் தொந்தரவுகளற்ற நீண்டதொரு பயணம் யாருக்கு தான் இப்படி ஒரு கனவு இல்லாமல் இருக்கும்.


      எட்வர்ட் நார்டன் , ப்ரூஸ் வில்லிஸ் போன்ற நட்சத்திர அந்தஸ்துள்ள நடிகர்கள் இருந்தாலும் அவர்களுக்கு அத்தனை முக்கியத்துவம் இல்லை. அவர்களுக்கு மட்டுமல்ல பெரியவர்களின் உறவுகள் குறித்து அத்தனை ஆழமாக போகாமல் மேலோட்டமாகவே சொல்லி இருக்கிறார்கள் அதுவும் கூட திட்டமிட்டு செய்யப்பட்டதாகவே தோன்றுகிறது. நாம் குழந்தைகளாக இருந்த போது நாம் பெரியவர்களை பற்றியோ அவர்களின் உறவு சிக்கல்களை பற்றியோ அத்தனை யோசித்தோமா என்ன ??.

        தொண்ணூறுகளின் இறுதியில் அறிமுகமான Christopher Nolan, Darren Aronofsky, Wes Anderson, Guy Ritche  போன்றவர்கள்  தொடர்ச்சியான சிறந்த படங்களின் மூலம் ஹாலிவூட்டில் தனக்கென ஒரு இடத்தை பிடித்தனர். மூளையை திருகும் காட்சிகள், ரத்தம் தெறிக்கும் வன்முறை, நெஞ்சை உலுக்கும் காட்சிகள், கெட்ட வார்த்தைகள் மிகுந்த அட்டகாசமான வசனங்கள் என அடுத்தவர்கள் சென்று கொண்டிருக்க Wes Anderson ஒரு தனித்துவமான பாதையை தேர்ந்தெடுத்தார். ஆண்டர்சென்னின் படங்கள் ஹாலிவூட் அதிகம் விரும்பாத மனிதர்களின் (sometimes மிருகங்கள்)  அகத்தை மையமாய் கொண்டே எடுக்கப்படுகிறது.மிக பெரிய வசூல் சாதனைகளையோ பெரிய விருதுகளையோ வென்றதில்லை என்றாலும் விமர்சகர்களின் செல்லக் குழந்தையாகவும் சிறிய அளவில் என்றாலும் பலமான Fan Base-ம் இருக்கிறது அதற்க்கான காரணம் அவர் எந்த காலத்திலும் சமரசம் செய்து கொள்ளாத அந்த தனித்துவம் மட்டுமே.

    
        "Wes Anderson flirts with Surrealism" அப்படின்னு ஒரு தளத்தின் விமர்சனத்தில் எழுதி இருந்தார்கள். நான் இவ்வளவு நேரம் டைப் பண்ணிட்டு இருக்கிறத ஒரே லைன்ல அசால்ட்ட சொல்லிட்டு போய்ட்டாங்க :(. படம் ஒரு முழுமையான எதார்த்த தளத்திலும் இல்லாமல் சர்ரியலிஸ தன்மையிலும் இல்லாமலும் இரண்டுக்கும் இடையிலான நூலிழையில் மொத்த படத்தையும் எடுத்து சென்று இருக்கிறார். ஆண்டர்சன் தன்னுடைய முந்தைய படங்களில் கூட இத்தகயை தன்மைகளை பயன்படுத்தி இருந்தாலும் இதில் அசால்ட்டாக அதன் உச்சத்தை தொட்டிருக்கிறார். நிச்சயமாக இந்த வருடத்தின் மிக சிறந்த படங்களுள் ஒன்றாக சொல்லலாம்.

       குழந்தைகளை விரும்புவர்களுக்கு, பயணங்களை நேசிப்பவர்களுக்கு, மஞ்சளை காதலிப்பவர்களுக்கு மற்றும் இந்த வரிசையில் வராதவர்களும் தவறாமல் பார்க்க வேண்டிய படம்.

எக்ஸ்ட்ரா பிட்டு :
       12 வயது பையனுக்கும் நீண்ட காலமாக 12 வயதாகும் Vampire பொண்ணுக்கும் இடையேயான உறவை சித்தரிக்கும் ஸ்வீடன் நாட்டு படமான "Let the Right One In" திரைப்படத்தையும் அப்ப்டியே சேர்த்து பார்த்து விடுங்கள். ரத்தமும், காதலும், குழந்தைத்தனமும் கலந்து எடுக்கப்பட்ட அற்புதமான படம். Twilight Series போன்ற மொக்கையான Vampire படங்களை நினைத்து கொண்டு ஒதுக்கிடாதீங்க இது செமையா இருக்கும்.

     
         எழுபதுகள்ல வடக்கு கலிஃபோர்னியாவுல ஒருத்தன் வரிசையா கொலை பண்ணிட்டு இருந்தானாம். கொலை பண்ணதோட மட்டும் இல்லாம முடிஞ்சா புடிச்சு பாருங்கிற கணக்கா போலீசுக்கு விலாவாரியா லெட்டர் அனுப்பிட்டு இருந்தான். போலீசும் கண்ணுல வெளக்கெண்ணை, நல்லெண்ணை இன்னப்பிற எண்ணைகளை ஊத்தி தேடியும் அவனுக்கு "Zodiac Killer"-ன்னு பேர் மட்டும் தான் வைக்க முடிஞ்சது கடைசி வரைக்கும் பிடிக்கவே முடியல. இப்போ வரைக்கும் அவன் யாருன்னு கண்டுபிடிக்காம கேஸ் ஓபனாவே இருக்கு. இந்த கொலைகளையும் போலிஸ் விசாரணையையும் பத்தி Zodiac அப்டின்னு ஒரு அருமையான படத்தை David Fincher எடுத்து இருக்கார் நிறைய பேர் பார்த்து இருப்பிங்க பாக்காதவுங்க கண்டிப்பா பாத்துடுங்க . நாம எப்படி பிரேமானந்தா,  டாக்டர் பிரகாஷ், நித்தியானந்தா, சஹானா பத்தியெல்லாம் பரபரப்பா பேசுறோமோ அது மாதிரியே அமெரிக்க மக்களும் இந்த கொலைகள் பத்தி பரபரப்பா பேசிட்டு இருந்து இருக்காங்க. இந்த பரபரப்பை பணமாக்க விரும்பிய வார்னர் பிதர்ஸ் இது மாதிரியே ஒரு தொடர் கொலைகளை பற்றி கிளிண்ட் ஈஸ்ட்வூட்டை போலீஸ் ஹீரோவா வைச்சு ஒரு படமெடுத்தாங்க. படம் பயங்கர ஹிட் ஆனதோட இல்லாம ஈஸ்ட்வூட்டோட வாழ்க்கையிலையே முக்கியமான கதாப்பாத்திரம் ஆகிட்டு அந்த படத்தின் பெயர் தான் "Dirty Harry".

         நம்ம ஊர்ல இந்த மாதிரி பரபரப்பான விஷயங்களை அடிப்படையா வைச்சு புனையப்பட்ட கதைகளை கொண்ட படங்களை இயக்குநர் ஆர்.கே.செல்வமணி எடுத்து இருக்கார். அட்டோ சங்கரின் கதையை ஒட்டி எடுக்கப்பட்ட புலன் விசாரணை, வீரப்பன் பத்தி வந்த கேப்டன் பிரபாகரன், ராஜீவ் கொலையை பத்தி எடுக்கப்பட்டு15 வருஷம் கழிச்சு வந்த   குற்றப்பத்திரிக்கை அவ்வளவு தான் நியாபகம் வருது வேற எதாவது இருந்தா சொல்லுஙக..,




       எல்லாரும் சுகமா இருக்கிற ஒரு சுபதினத்துல நிச்சல் குளத்துல குளிக்கிற ஒரு பொண்ணுக்கு ஒரு புல்லட்டையும் மேயருக்கு ஒரு லெட்டரையும் ஒருத்தன் அனுப்புறான் ஒரு சைக்கோ கொலைக்காரன். அந்த லெட்டரில் தனக்கு ஒரு லட்சம் டாலர் கொடுக்கணும் இல்லைன்னா தினமும் ஒருத்தரை கொன்னுடுவேன்னு மிரட்டுறான். இந்த கேஸ் பாக்குற கிளிண்ட்  முதல்ல அவனை பிடிக்க சில பல பொறிகளை வைக்குறார் ஆனா அதுலலாம் சிக்காம தப்பிக்கிறதோட அவன் சொன்ன மாதிரியே தினமும் ஒருத்தர்ன்னு ரெண்டு பேர கொலை பண்ணிடுறான் அதுல ஒருததர் கறுப்பின சிறுவன் இன்னொருத்தர் பாதிரியார். நிலைமை சீரியஸாவதை உணர்ந்த மேயர் பணம் கொடுக்குறதா முடிவு பண்ணி அந்த பணத்தை  நம்ம கிளிண்ட் கைலையே கொடுத்து அனுப்பறார்.

     பணம் கொடுக்க போன நம்ம கிளிண்ட பணத்த கொடுத்தோமா பக்கோடா சாப்பிட்டோமான்னு இல்லாம அவனை பிடிக்க ட்ரை பண்றார் ஆனா அவன் அப்போ கால்ல ஒரு கத்திய வாங்குனதோட தப்பிச்சிடுறான். மறுபடியும் தேடி அவனை பிடிச்சிட்டு வரும் ஈஸ்ட்வூட் சும்மா அடி பின்னிடுறார். ஆனாலும் சாட்சி இல்லைன்னு அவன் எஸ்கேப் ஆகிடுறான். அதுக்கப்புறம் அவனை மறுபடியும் பிடிச்சாரா இல்லையா என்பதையெல்லாம் டவுன்டலோட் பண்ணி பாத்துக்கோங்க..,
      
      எங்கு தப்பு நடந்தாலும் சட்டத்தின் துணை தேடாமல் மனசாட்சியின் படி தட்டி கேட்க்கும் அல்லது தண்டிக்கும் மூக்கு மேல் கோபம் வருகின்ற Rough and Tough போலீஸ் கதாப்பாத்திரம் தான் Harry Callahan என்கிற Dirty Harry.  இது ஒன்று நமக்கு ரொம்ப அந்நியமான கதாப்பாத்திரம் கிடையாது சாமி, கடமை கண்ணியம் கட்டுப்பாடு, ஏகப்பட்ட படங்களில் விஜயகாந்த் மற்றும் அர்ஜுன் என தமிழ் மட்டுமில்லாம இது தாண்டா போலீஸ், அக்னி I.P.S, வைஜெயந்தி  I.P.S என்று தெலுங்கு வாலாக்கலாலும் நீண்ட நாளாக காட்டி வருவது தான். எனினும் இந்த மாதிரி கதாப்பாத்திரங்களுக்கெல்லாம் Dirty Harry தான் தொடக்கம் என்று சொல்கிறார்கள். இந்த கதாப்பாத்திரத்தில் வேறு யாரையும் நினைத்து பார்க்க முடியாதவாறு அட்டகாசமாய் இருக்கிறார் ஈஸ்ட்வூட் அப்படி ஒரு கம்பீரம், மேன்லினெஸ். இந்த படத்தில் அந்த ட்ரெட்மார்க் .44 Magnum துப்பாக்கியோடு அவர் இருக்கும் ஸ்டில் ரொம்ப பிரபலம் நிறைய பேர் டிசர்ட்டில் அந்த படத்தோட சுத்துவதை பார்த்து இருக்கலாம்.


       கிளிண்ட் ஈஸ்ட்வுட் கொஞ்சம் முரட்டு தனமான இளைஞன் (இப்பவெல்லாம் வயசான இளைஞன்) அல்லது ரொம்ப முரட்டுதனமான இளைஞன் என பல வித்தியாசமான வேடங்களில் நடித்தவர் :). என்ன தான் ஒரே மாதிரியான கதாப்பாத்திரமாக இருந்தாலும் அவரோட ஸ்கிரீன் பிரஸென்ஸ அடிச்சுக்கவே முடியாது கிட்டதட்ட நம்ம ஊரு ரஜினி மாதிரி மாஸான ஆளு.நாயகனாக தன் காலம் முடிய தொடங்கியதை உணர்ந்து நடிப்பதை குறைத்து இயக்குநராக மாறி சில ஆஸ்கர்கள் வாங்கும் அளவுக்கு அதிலும் நிருப்பித்தவர் இதுக்காகவே ரொம்ப பிடிக்கும்.

           எனக்கு ரொம்ப பிடிச்ச விஷயம் இவர் பஞ்ச் டயலாக் பேசும் ஸ்டைல் "My mistake. Four coffins... " என்று 34 வயதில் (A Fistful of Dollars - 1964) சொல்லும் போதும் சரி  "I'll blow a hole in your face then go inside and sleep like a baby."  என்று 78 வயதில் (Gran Torino - 2008) பஞ்சடிக்கும் போதும் போதும் சரி கொஞ்சம் கூட “கெத்து” குறையாமல் இருக்கும். இந்த படத்திலும் இவர் சொல்லும் வசனங்கள் எல்லாம் இன்னமும் செம பிரபலம்..,

” I know what you're thinking. "Did he fire six shots or only five?" Well, to tell you the truth, in all this excitement I kind of lost track myself. But being as this is a .44 Magnum, the most powerful handgun in the world, and would blow your head clean off, you've got to ask yourself one question: Do I feel lucky? Well, do ya, punk?
”
இது படத்தின் மிக பிரபலமான வசனம். இதை படிக்கும் போது அந்த ஃபீலிங் வருமான்னு தெரில ஆனா படம் பாக்கும் போது செமையா இருக்கும். இது மட்டுமில்லாம மத்த வசனங்களும் புல்லட் ஷார்ப் தான்..

Harry Callahan: Well, when an adult male is chasing a female with intent to commit rape, I shoot the bastard. That's my policy. 
The Mayor: Intent? How did you establish that? 
Harry Callahan: When a naked man is chasing a woman through an alley with a butcher's knife and a hard-on, I figure he isn't out collecting for the Red Cross! 
----------------------------
Harry Callahan: And who says that? 
District Attorney Rothko: It's the law. 
Harry Callahan: Well, then the law is crazy. 

        இந்த படத்தின் தொழில்நுட்ப குழுவினர் குறித்தோ மற்ற விஷயங்கள் குறித்தோ எழுத எதுவும் தோன்றவில்லை. படம் பார்த்து ஒரு வாரமாக போகுது ஆனா எப்போ இந்த படத்த பத்தி நினைச்சாலும் மூணு விஷயம் தான் நியாபகம் வருது Clint Eastwood, Harry Callahan மற்றும் Dirty Harry.

      உங்களுக்கு எண்பதுகளில் வந்த ரஜினி படம் பிடிக்குமா அதுவும் ஹீரோயின் பாட்டெல்லாம் இல்லாமல் ஆக்சன் மட்டும் உள்ள ரஜினி படம் என்றால் ??. ஆம் என்றால் இது நீங்கள் கண்டிப்பாக தவறவிடக்கூடாத படம்.

Dirty Harry - A .44 Magnum Opus ..,